aartsbisdom.be

Religieus, politiek en financieel nieuws

Het transitiefonds: sparen voor een goedkoop energiekrediet April 21, 2015

Innovaties in spaar- en kredietformules voor energiebesparende ingrepen zouden enkele van de sterktes van de besproken overheidsmaatregelen kunnen overnemen maar tegelijk de zwaktes vermijden. Ze zouden naast of in combinatie met bestaande ondersteuningsmaatregen van de overheid hun nut kunnen bewijzen om energierenovaties te stimuleren. Hoe zou een levensvatbaar fonds eruit zien dat genoeg geld kan aantrekken en goedkoop terug kan uitlenen om zoveel mogelijk mensen de kans te geven hun huis energiezuinig te maken? Een combinatie van een gesloten spaar- en kredietsysteem met een consumentencoöperatieve kan een mogelijkheid zijn. De voordelen van een consumentencoöperatieve compenseren de lagere interest op het spaargeld van de deelnemers in het fonds. Met dat ingezamelde spaargeld kunnen leningen met rentekorting worden gegeven.

Om een krediet met rentekorting te kunnen geven, is er nood aan goedkoop geld. Of concreter: tegenover iemand die een lagere rente dan de marktrente op zijn lening krijgt, moet er in een gesloten systeem iemand staan die minder dan de marktrente op zijn spaargeld haalt. Een spaarder zal die toegeving normaliter maar doen als hem andere voordelen worden toegekend. Bijvoorbeeld als hij dan zelf kans maakt op een goedkope lening. De Zweedse JAK banken werken volgens dat principe. Degene die rentevrij sparen, krijgen op een bepaald moment de kans om rentevrij een krediet op te nemen.

Een fonds dat goedkope, solidaire leningen geeft voor energiebesparende ingrepen zou haar geld bij spaarders kunnen zoeken. In ruil voor een iets lagere rente dan de marktrente op hun spaargeld zouden de spaarders de garantie krijgen dat ze op iedere moment zelf een goedkope energielening kunnen aangaan.Ook zouden ze door de deelname in het fonds nog andere informatie en consumptie voordelen verwerven. Het verbazingwekkende aan zulke rollende fondsen is dat er met kleine, verplichte maandelijkse bijdragen sneller dan gedacht heel wat geld wordt ingezameld. Zo kan een break-even draaiend spaar- en leensysteem worden opgezet. Een voorbeeld: deelnemers in een nog op te richten ’transitiefonds’ moeten maandelijks minimum 50 euro sparen. Op hun gespaard geld ontvangen ze jaarlijks 2% rente. Als een gemiddelde energiebesparende ingreep 6000 euro kost, kunnen álle deelnemers weliswaar gespreid in de tijd in minder dan acht jaar een goedkope lening opnemen. (3) Met die lening aan bijvoorbeeld 4% rente bekostigen ze de energiebesparende ingreep. De terubetalingstermijn en het bedrag worden vastgelegd op de geschatte winst op de energiefactuur door de ingreep. Na de terugbetaling van de lening kunnen de deelnemers kiezen of ze uit het fonds stappen en hun spaargeld terugkrijgen, of verder blijven sparen aan 2%.

Comments Off on Het transitiefonds: sparen voor een goedkoop energiekrediet
Categories: Uncategorized

De organisatie van de bevrijding April 20, 2015

Het principe indachtig dat het doel in de middelen moet weerspiegeld worden zal de revolutionaire beweging een federatie van vrijwillig totstandgekomen groepen omvatten waardoor de autonomie van de samenstellende delen verzoend kan worden met eenheid in de aktie. De volgende organisatorische principes dienen dan ook in acht genomen te worden:
- de basis- en regionale organisaties beschikken over een zo groot mogelijke beslissingsautonomie die echter verzoenbaar is met gemeenschappelijke aktie van de gefedereerde eenheden;
- direkte demokratie, d.w.z. deelname van elkeen aan beslissingen waarvan hij/zij de gevolgen van zal ondervinden. Beslissingen worden bij voorkeur bij koncensus genomen, indien dit niet mogelijk blijkt worden in ieder geval de rechten van de minderheid gerespekteerd;
- de afgevaardigden in de federale organisatie zijn verantwoording verschuldigd aan hun achterban en kunnen te allen tijde door die achterban afgezet worden. Deze organisatorische principes maken een niet-vervreemdend militantisme mogelijk: de mensen aan de basis worden niet gemanipuleerd, ze blijven meester over hun eigen engagement en zicht hebben op de doelstellingen van hun aktie.

De syndikale organisatievorm blijft recht hebben op bestaan, op voorwaarde dat ze afstapt van haar sociaal-demokratische ideologie en praxis en terug aanknoopt bij de revolutionaire syndikale traditie. Dit houdt o.m. in:
- autonomie van het syndikalisme t.a.v. het patronaat, de staat en de partijen en een accentuering van de direkte aktie;
- de kreatie van en niet-burokratische en niet-dirigistische relatie tussen de syndikale top en basis;
- het laten op elkaar laten inhaken van eisen die de bescherming van de mensen binnen het bestaande systeem op het oog hebben en eisen die -op langere termijn- een radikale maatschappijverandering beogen;
- een voorkeur voor gewestelijke strukturen en akties boven sektoriële omdat deze laatste korporatistische reflexen in de hand werken.
- de wil om te interveniëren zowel binnen als buiten de pro duktiesektor: niet alleen om werklozen en prekairen te bereiken, maar ook omdat items uit de produktiesektor dikwijls verregaande maatschappelijke implikaties hebben (bv. de syndikale politiek i.v.m. de auto-sektor heeft zware konsekwenties voor het maatschappelijk transportprobleem in het algemeen).

Alhoewel maatschappelijke items vanuit het standpunt van het kapitaal minder pregnant zijn dan het reilen & zeilen in de produktiesfeer, maakt de syndikale beweging het zichzelf als revolutionaire beweging onmogelijk moest zij zich in een hoogmoedige reflex onverschillig of, erger nog, vijandig gaan opstellen tegenover de ’nieuwe sociale bewegingen’ die zich over het algemeen profileren rond één maatschappelijke problematiek (vrede, milieu, positie van de vrouw, etnische of kulturele minderheden). Syndikale organisaties en de nieuwe sociale bewegingen kunnen elkaar vinden in:
- een konvergentie van doelstellingen: bijvoorbeeld in het kreëren van netwerken van alternatieve ondernemingen, het stimuleren van projekten die de basisdemokratie in hun vaandel voeren; het accentueren van het belang van de internationale solidariteitsgedachte;
- een gelijklopendheid van strategie: bij beide is een negatief-kritische en een positief-opbouwende pool aanwezig waarrond een strategie van duale machtsvorming kan opgebouwd worden;
- een organisatorische verstrengeling: de samenwerkingsverbanden die zij zullen aangaan (in het kader van de duale machtsvorming) in de organen van de gefedereerde lokale of regionale basisinitiatieven.

Naast de nieuwe sociale bewegingen, zal de syndikale beweging ook een samenwerkingsverband moeten aangaan met de diverse politieke ’voorhoedes’ wier taak erin bestaat de politieke horizon van de revolutionaire beweging af te tasten, de terreinen waarop er ’pressing’ gevoerd moet worden in kaart te brengen en de taktische voorstellen te helpen formuleren die de beweging in zijn geheel of specifieke akties in het bijzonder kunnen vooruithelpen. Een politieke voorhoede die zich op de ’libertair socialistische traditie’ beroept ziet er als volgt uit:
- het is een voorhoede IN de beweging: geen politiek hoofdkwartier dat meent de waarheid in pacht te hebben en daarom met veel arrogantie de mensen van bovenaf meent te moeten mobiliseren en dirigeren. Libertairen gaan ervan uit dat ’ook de opvoeder opgevoed dient te worden’ en dat dit best kan gebeuren door een open diskussie aan te gaan met de mensen aan de basis wat moet uitmonden in een korrektie of zelfs totale herziening van de vroegere standpunten;
- het is een voorhoede die haar eigen bestaansreden durft te relativeren: libertairen willen de basisbeweging immers beïnvloeden met het oog op een versterking van de autonomie van de beweging (waardoor voorhoedes in laatste instantie overbodig zullen worden);
- een libertaire organisatie wil de belichaming zijn van de kommunistische utopie en is daarom opgebouwd volgens federalistische principes die een kollektief zelfbeheer van de machtsmechanismen garanderen (demokratische besluitvormings procedures, toegankelijkheid van informatie, rotatie van taken, geen levenslange vrijgestelden, rechten voor in ongelijk gestelde minderheden,….);
- omdat libertairen niet pretenderen de waarheid in pacht te hebben, aanvaarden ze ook het bestaaansrecht van andere politieke voorhoedes waarmee kan samengewerkt worden op basis van het enige kriterium dat hier van tel is: wordt daarmee de autonomie van de basisbeweging versterkt?

Comments Off on De organisatie van de bevrijding
Categories: Uncategorized